"Our strategies of resistance and destruction do not mirror capitalist imperatives. Activists do not destroy forests, but rather the machines that do. We do not commodify life, but celebrate it. We do not steal pleasure, but create it. One reason corporate property is destroyed is to open up public space: to culture jam. No one steals merchandise; if anything, it is burned."

-David Redmon
Adbusters: Journal of the Mental Environment Mar/Apr 2002 no. 40

Sex, love, skateboards, tattoo and cigarettes. Not a fucking crime, man. :)

I'm still wanting the skateboard flash drive.
And I also want Bam and his decks. >:)

I can't wait for Maiko's deck, though. ;))
Hoy Maiks dali... :D excited na meeeeeeeeeeee! XD

One damn genius!!
Simula nung napanood ko yung Juno, tangina hindi ko na tinigilan ang mga tugtog ni Kimya.
Listen for yourself. :)

<3 YOU BAM!! :)

The best side kick I've ever known. :D

Ang normal na pamilyang Pilipino.

Sa isang normal na pamilya, madalas may gulo. Madalas isyu sa pera. Madalas mainit ang ulo ng Padre de Pamilya dahil kulang ang sweldo. And eventually, mainit din ang ulo ng Ilaw ng Tahanan dahil kulang ang pang-gastos.

Resulta? Away at gulo.

Dahil mainit ang ulo ng bawat magulang, syempre maga-away sila dahil sa problema. Kaya maraming mag-asawa ang madalas humahantong sa hiwalayan.

Sinong kawawa at higit na apektado? Malamang, syempre ang mga anak.

Imbis na awayin mo ang asawa mo dahil sa lintik na perang yan, bakit hindi ka na lang kumalma at mahinanong mag-isip kung paano mo susulusyunan ang problema mo/niyo.

Kasi hindi naman makakatulong kung magbubunganga ka pa o mananakit ka. Hindi makakatulong ang init ng ulo mo. Tangina asawa mo na nga lang ang katuwang mo sa buhay eh.

At tsaka kahit kelan hindi pera ang naging sagot para maging masaya ang isang tao!



Kaya imbis na mag-away kayong mag-asawa, pagtulungan niyong masulusyunan ang problema. Dahil ang mga anak niyo ang kawawa pag nagkataon. Pera lang yan, marami niyan sa tabi tabi. Nasa sa inyo na lang kung paano niyo kikitain at hahawakan.

SARILING OPINYON: (ang gaya gaya, ipapakulam ko!)
Sa Pilipinas, milyun-milyong mga Pilipino ang mahirap at hindi stable ang pamumuhay. Walang trabaho o kung may trabaho man, hindi rin kasya ang kinikita. Malaki nga rin ang porsyento ng mga Pilipino ang nakatira sa estero at umiiskwat sa mga bakanteng lote. Yung iba naman iskwat na lang sa kalye at namamalimos mapakain lang ang mga bitbit na sanggol at akay akay na bata.

Eh paano, mga kapwa Pinoy din ang gumagawa ng mga kabalastugan. Kagagawan ng mga buwaya nangongotong, mga opisyales at lider na puro korapsyon ang inaatupag imbis na gumawa ng solusyon sa pag-unlad ng bansa. Mga bwiset! Tignan mo ang dinidinig sa senado ngayon, KORAPSYON pa rin.

Kahit ang mga ordinaryong Pilipino, kahit ikaw at ako. Marami din tayong maling ginagawa kaya hindi umuunlad ang Pilipinas. Balat ng kendi mo, sigarilyo mo, plastik mo, kung san san mo tinatapon kaya ang resulta, BAHA! Mga holdaper at isnatser na pwede naman magtrabaho kahit janitor lang. Mga makakapal ang mga mukhang pasahero na nasobrahan ng sukli ni Manong drayber na hindi na binulsa na lang. Si Manong drayber naman na sobra ang binayad ng pasahero pero nilagay na lang sa kaha.

Tangnang yan. Magulo na ang mundo. Di malayong magkatotoo ang hula ni Gianna Talone Sullivan sa 2012. Letse!

Ang galing mandaya ng X-Ray test. Hahahaha. Sa loob ng 14 years hanggang ngayon eh walang tigil ang baga ko sa kakatanggap ng usok. Mapa yosi man o mapa good shit, mapa usok ng tambutso man o usok mula sa nasusunog na gulong. Usok na lang yata ng sumabog na nuclear mula sa Japan ang hindi ko nalalanghap.

Di bale, at least nalagpasan ko na ang isang linggo kong paghihintay noon sa X-Ray result ko.

Click image to enlarge.

This is actually Emile's second Based on the True Story movie. The first was (which i also love) Lords of Dogtown about the oldschool skaters back in 70's at sa documentary nito na Dogtown and Z-Boys. Ginampanan niya ng sobrang galing ang papel bilang si Jay Adams na iniidolo ko rin bilang skater.

"I'm not Superman, I'm Alexander Supertramp. You, you're super apple! You're the apple of my eye!"

There is a pleasure in the pathless woods;
There is a rapture on the lonely shore;
There is society, where none intrudes,
By the deep sea, and music in it's roar:
I love not man the less, but Nature more...

Lord Byron

Nabuhayan ako sa mga salitang 'yan na mababasa sa umpisa pa lang ng Into the Wild. Pero nang magtuloy tuloy ang palabas, mas nabuhayan ako sa mga katagang 'to na binitawan ni Emile Hirsch bilang si Christopher Johnson McCandless aka Alexander Supertramp.

Rather than love, than money, than faith, than fame, than fairness,
give me truth.

Henry David Thoreau

Such a life changing movie, life changing story, life changing adventure. Unfortunately, namatay siya sa pagkakataong hindi niya inaasahan. Dahil lang sa wild potato. Yun lang, pinigilan niyang makipag make out kay Tracy Tatro (which played by Kristen Stewart)

But then again, kung na-inspire ako sa pagkanta ni Emile ng Slinky ad sa Lords of Dogtown, mas na-inspire ako dito;
"I HAVE HAD A HAPPY LIFE AND THANK THE LORD. GOODBYE AND MAY GOD BLESS ALL!"